*** (3)

Uciekam przed ziemią na wierzchołek drzewa
Wśród liści jestem bliżej świadomości kosmosu
Wśród ludzi świadomości grzechu.
Wśród ludzi usycham na popiół.

Niecodziennie przekradam się przez drzwi
Czasami trącam kryształy chwil
Wkładam w źrenicę oka tęczę tylko przed deszczem

I tylko przed świtem na sekundę zasypiam.