*** (16)

Ciasto z jabłkami z Edenu
Otworzyło mi oczy
Zobaczyłam, że nie istnieję
Że nawet Bóg nie stworzył światłości
Bo dawno już zlikwidował duszę w człowieku.

Nie patrz! - krzyknął
Ciemność przygasa tak raptownie
Niedołężnieje w sobie
Na całym ciele zaczyna drżeć z gorączki.
Zamknij oczy!

Wyplułam kęs ciasta
Z jabłkiem zerwanym w Edenie
Otworzyłam oczy
I oślepiło mnie Słońce.