*** (26)

Przeczuciem tknięci
Po ulicach kroczą
Szukają zaułków
Gdzie martwe pisklę
Ziarno trzyma w dziobie.

Jego wyrwane skrzydła
Strąconą aureolę
Do kieszeni schowają
Ziarno na ziemię zmielą
Z tej mąki człowieka upieką.

Na najstarszych gałęziach
Jak czarne kruki siadają
Z kielicha zmierzchu ogień wypiją
Ludzi poczęstują.

Pod latarnią księżyca
Zastąpią światłu drogę
Za rękę grzecznie
Do lasu poprowadzą.