*** (48)

Muszelki połamane -
Kości rzucone przez śmierć
Los w łachmany ubrany
Żebrze pod kościołem
O srebrny szczęścia grosz...

Kości rzucone
W człowieczą postać
Przed lustrem się bielą
W czerwień
Póki nie zedrze się z nich
Nadziei -
Tej szmaty wytartych łez...

A w tedy w otworzone niebo
Kości zdziczałe
Same upadną
Na jedwab
Narzucony na kamień.