*** (34)

Otwarła się brama
Z trzymających się za ręce ludzi -
A na horyzoncie niebo było
Przyćmione, zarumienione
A na horyzoncie ziemia była
Niebem przygnieciona.

I rozkochało się szczęście pustkowiem
Co w opalu ognistym gdzieś tonie
I stało się paziem królowej
Tej karej z wróbli koronie
Co na ustach ma
Zapachów szron.

I nie wiedziało uczucie
Jak się wyrazić przestrzenią
Ile nałykać powietrza
Żeby nie było mało
Ile wychłeptać strumyka
Żeby się więcej nie chciało...